«Ένας ποιητικός διάλογος μεταξύ «Εκείνων»….»

Διάλογος μεταξύ «Εκείνου» κι «Εκείνης».   (γράφουν οι «ποιητές», Εκείνος: Κοκκινίδης Χαράλαμπος Εκείνη: Αργέντη Βάσια Σκίτσο: Μετοχιανάκη Αριστέα) Εκείνη: Σε είχα μέσα μου πριν σε γνωρίσω. Κι εσύ. Εκείνος: Και εγώ αυτό πιστεύω…Ήταν δυνατό, γι’ αυτό κάτι είχα αρχίσει να καταλαβαίνω… Εκείνη: Σε ερωτεύτηκα πριν σε αγγίξω. Κι εσύ. Εκείνος: Εγώ…Εγώ απλά σε έψαχνα παντού…Και σε … Συνέχεια

GARY MOORE:»Το αστέρι της Blues-rock μουσικής» Συντάκτης:Βάσια Αργέντη/Περιοδικό:Cobrasports.gr

Η blues-rock μουσική έχει την ευαισθησία και τη μυρωδιά της «απύθμενης συναισθηματικής βύθισης», έχει το σθένος που λείπει από τις λέξεις όταν αυτές επιθυμούν να εκφράσουν το μέσα μας. Δικαιωματικά ένα μέρος της μουσικής αυτής, της εξάπλωσης και του ποιοτικού του «χαρακτήρα» της, ανήκει στον Gary Moore, στον Gary που έγραψε, έπαιξε και ερμήνευσε με … Συνέχεια

«Χωρίς Όνειρα-Σημαίνει-Χωρίς Ταυτότητα» (ένα βίντεο για Ανθρώπους)

Όταν καταδικάζουν ακόμα και τα όνειρά σου είναι σαν να χάνεις τον ίδιο σου τον εαυτό!

«Περιμένοντας τον Γκοντό» : Μια παράσταση «Όνειρο», στο Θέατρο Τέχνης!

«Περιμένοντας τον Γκοντό»,  του Σάμουελ Μπέκετ, σε σκηνοθεσία Κώστα Καπελώνη και μετάφραση Σουζάνας Χούλια.     Μέσα από τις «άνυδρες» μέρες και τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, έχουμε ανάγκη όλοι μας -λίγο πολύ- να αποδράσει μία λάμψη φωτός, μία πνευματική λάμψη που θα συμμερίζεται τις υπαρξιακές μας αγωνίες, τα άγχη μας, τους φόβους μας και την … Συνέχεια

Ένα σύνδρομο-μάστιγα!

Το σύνδρομο του Θεατή Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ), έγραφε ένα ποίημα, όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και … Συνέχεια

Ένα ανέκδοτο…που «μιλάει»…

Γίνεται συνεδρίαση στην Βουλή μετά την ανακοίνωση των σκληρών οικονομικών μέτρων και ανακοινώνει ο Παπανδρέου ότι πρέπει να πάρουν μετρά για την τόνωση του ηθικού των βουλευτών για να μπορέσουν να κάνουν την δουλειά τους καλυτέρα. Λέει λοιπόν ότι πρέπει να αλλάξουν τις μοκέτες στην Βουλή από κόκκινες να τις κάνουν μπλε. Ψηφίζουν λοιπόν και … Συνέχεια

Mία σκέψη που αποζητά απάντηση: Εμείς τι κάνουμε λοιπόν;

Δεν δέχομαι ότι η «Ελλάδα δεν προσπαθεί»….Οι πολίτες χύνουν αίμα για να ξεπληρώσουν ξένα χρέη κύριοι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι. Οι κυβερνώντες της Ελλάδας (που πολύ αμφιβάλλω για την -επί της ουσίας- ελληνική τους ταυτότητα) δεν προσπαθούν. ‘Η μάλλον προσπαθούν έχοντας επανατοποθετήσει το στόχο τους σε λάθος βάθρο,στην τσέπη τους και στην υπέρμετρη φιλοδοξία μιας παγκόσμιας … Συνέχεια

“Όσα Χωράει Μια Στιγμή”, μυθιστόρημα του Στέφανου Λίβου! Μέσα από τη ματιά ενός αναγνώστη!

Πρόκειται για ένα βιβλίο καλογραμμένο, ειλικρινές, προσεγμένο και τίμιο από το εξώφυλλο του μέχρι και το τέλος του. Περιγραφικός, άκρως «Παπαδιαμαντικός» και γλωσσικά επίκαιρος ο Στέφανος κατορθώνει να μιλάει για το σήμερα, Σήμερα

Αγανακτισμένος Μάης , ~στα πρόθυρα μιας επανάστασης~ (Ποίημα)

~η σιωπή μας ράγισε και θα ξεράσει όλες τις κραυγές που έπνιξε
κι αυτός ο χείμαρρος δεν θα ‘χει τελειωμό~

ΕΞΩ ΟΙ ΠΑΡΤΑΚΗΔΕΣ!

Παιδάκια στους ώμους,μωρά στις αγκαλιές,ηλικιωμένοι,άνθρωποι με ειδικές ανάγκες,με καροτσάκια κ.ο.κ. ξεχύνονται στους δρόμους..ενώνονται με τις κραυγές μας, λιώνουν οι ανάγκες και γίνονται μια και κοινή…& τραγουδάμε τον εθνικό ύμνο.Αν αυτό δεν είναι κάτι..τότε ποιο είναι;βαρέθηκα ν ακούω τι θα αλλάξει, τι θα καταφέρετε κ.ο.κ. «Φίλε» εσύ που έχεις το δικαίωμα να εκφράζεις τη γνώμη σου … Συνέχεια