Διαβάζοντας το βιβλίο «Σιωπηλός Αντάξιος Θάνατος» του Στ. Κεσίσογλου

της βάσιας αργέντη,
Πρόκειται για μία αλχημεία πνευματικών και φιλοσοφικών αναζητήσεων, που λίγο πολύ όλοι μας θα οφείλαμε να κάνουμε. Είναι μία υποχρέωση ως προς τον εαυτό μας αυτή η εσωτερική περιδίνηση, που ίσως αν την κάνουμε να μετατρέψει τη ζωή μας σε έναν σπινθήρα φωτός.

Advertisements

Σύνταγμα 2011: 2 χρόνια μετά… Γεμίσαμε «πόνο» και πλουτίσαμε Ζωή!

της βάσιας αργέντη Πάνε δύο ολόκληρα χρόνια, από τις ημέρες που μάτωναν τα σωθικά μας, οι φωνές και οι πατούσες μας. Η μεταφορά είχε παραδώσει τις σκυτάλες στην κυριολεξία κι εμείς ζούσαμε το «πύρινο» της δικής μας ανάγκης μέσα σε πλαίσιο κανονικότητας. Ναι, μην απορείτε. Γιατί, αυτή είναι η ηθική ανθρώπινη επιταγή μας, η πάλη για την … Συνέχεια

«η ανθρωπότητα θα έπρεπε να τους έχει εξορίσει από το είδος της»

Καθημερινά προστίθενται νέα κλάσματα στην εξίσωση της αναίσχυντης πραγματικότητας. Ο αριθμητής των κλασμάτων αλλάζει καθημερινώς. Η αλήθεια που φέρει ολοένα γίνεται και πιο βαριά.Στυγνά εγκλήματα κατά της ανθρώπινης ζωής. Κατά της ζωής γενικότερα. Ο κοινός παρανομαστής όμως δεν αλλάζει ποτέ. Τον αποτελούν κάποια ανθρώπινα προϊόντα που έχουν δυστυχώς ακόμη ονοματεπώνυμο. Η φαντασία τους άσβεστη κι … Συνέχεια

«H μόνη φύλαξη που δέχομαι είναι αυτή της γνώσης»

της βάσιας αργέντη, Χθες είδα μία ταινία”Η αίσθηση του έρωτα”.Αφορούσε μία κοινωνία που οι άνθρωποι που την συναποτελούσαν, έχαναν τα εργαλεία της συναισθηματικής τους αναγνώρισης.Ξεκινούσε με την όσφρηση,έπειτα την ακοή και φτάναμε στην πλήρη αποσύνθεση της ανθρώπινης ύπαρξης&κοινωνίας.Μεταβατικά στάδια ήταν η βουλιμία,η όποια μορφής απληστία.Κι όμως, ξεπερνώντας το σοκ κι όλα τα αρνητικά αυτά ένστικτα … Συνέχεια

«Με λένε Άνθρωπο, θέλω τη ζωή μου πίσω και ΘΥΜΑΜΑΙ πριν ψηφίσω!»

                                                                                                              … Συνέχεια

«Ένας ποιητικός διάλογος μεταξύ «Εκείνων»….»

Διάλογος μεταξύ «Εκείνου» κι «Εκείνης».   (γράφουν οι «ποιητές», Εκείνος: Κοκκινίδης Χαράλαμπος Εκείνη: Αργέντη Βάσια Σκίτσο: Μετοχιανάκη Αριστέα) Εκείνη: Σε είχα μέσα μου πριν σε γνωρίσω. Κι εσύ. Εκείνος: Και εγώ αυτό πιστεύω…Ήταν δυνατό, γι’ αυτό κάτι είχα αρχίσει να καταλαβαίνω… Εκείνη: Σε ερωτεύτηκα πριν σε αγγίξω. Κι εσύ. Εκείνος: Εγώ…Εγώ απλά σε έψαχνα παντού…Και σε … Συνέχεια

«Περιμένοντας τον Γκοντό» : Μια παράσταση «Όνειρο», στο Θέατρο Τέχνης!

«Περιμένοντας τον Γκοντό»,  του Σάμουελ Μπέκετ, σε σκηνοθεσία Κώστα Καπελώνη και μετάφραση Σουζάνας Χούλια.     Μέσα από τις «άνυδρες» μέρες και τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, έχουμε ανάγκη όλοι μας -λίγο πολύ- να αποδράσει μία λάμψη φωτός, μία πνευματική λάμψη που θα συμμερίζεται τις υπαρξιακές μας αγωνίες, τα άγχη μας, τους φόβους μας και την … Συνέχεια

Ένα σύνδρομο-μάστιγα!

Το σύνδρομο του Θεατή Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ), έγραφε ένα ποίημα, όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και … Συνέχεια

“Περπατώντας στους παλμούς της καρδιάς της Κάτιας Γέρου”

Βρισκόμαστε στην άνυδρη Αθήνα του 2011, μπροστά στο χάος της απανθρωπιάς και της ξεροψημένης ταπεινοφροσύνης.
Βρισκόμαστε μπρος στον ξεπεσμό των αξιών, μπρος σε μια εποχή μεταβατική που κλείνει μέσα της όλων των ειδών τις καταπτώσεις!
Κι όμως υπάρχουν ελπίδες, υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν καλλιτέχνες και σίγουρα σε αυτούς ανήκει η Κάτια, η δική μας Δασκάλα!

“Όσα Χωράει Μια Στιγμή”, μυθιστόρημα του Στέφανου Λίβου! Μέσα από τη ματιά ενός αναγνώστη!

Πρόκειται για ένα βιβλίο καλογραμμένο, ειλικρινές, προσεγμένο και τίμιο από το εξώφυλλο του μέχρι και το τέλος του. Περιγραφικός, άκρως «Παπαδιαμαντικός» και γλωσσικά επίκαιρος ο Στέφανος κατορθώνει να μιλάει για το σήμερα, Σήμερα