Διαβάζοντας το βιβλίο «Σιωπηλός Αντάξιος Θάνατος» του Στ. Κεσίσογλου

της βάσιας αργέντη,
Πρόκειται για μία αλχημεία πνευματικών και φιλοσοφικών αναζητήσεων, που λίγο πολύ όλοι μας θα οφείλαμε να κάνουμε. Είναι μία υποχρέωση ως προς τον εαυτό μας αυτή η εσωτερική περιδίνηση, που ίσως αν την κάνουμε να μετατρέψει τη ζωή μας σε έναν σπινθήρα φωτός.

Η ανθρωπότητα είναι μία κουλουριασμένη αλφάβητος.

Κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται ηλίθιος, αλλά γίνεται στην πορεία μέσα από την έλλειψη καλλιέργειας του νου και της ψυχής. Και το μέλλον μας κραυγάζει γιατί αντί να το συνδέουμε με το ανώτερο όραμα της ανθρωπότητας, το αφήνουμε δίχως παιδεία, δίχως σκέψη να πνίγεται μες στα δυσοίωνα μονοπάτια των καιρών. Κι η βλακεία μαθηματικώς εκεί οδηγεί, στο βυθό!

Πόσοι εαυτοί σε ένα σώμα…

της βάσιας αργέντη Δεν ξέρω γιατί πολλοί από εμάς όταν αναφερόμαστε στη μοίρα, της τοποθετούμε ένα αρνητικό πρόσημο. Μοίρα σημαίνει αυτό που μοιράζεται, είτε είναι καλό είτε κακό..και πώς μπορεί να είναι κακό όταν αυτό που μοιράζεται, είναι οι μέρες, που δίνονται σε έναν άνθρωπο, είναι οι ευτυχίες (που φυσικά δεν είναι μία), είναι οι … Συνέχεια