Το πιο κωμικοτραγικό «Interview» βρίσκει τη σκηνή του!!!

της βάσιας αργέντη 

Το ταραχώδες παρόν αυτής της μυσαρής εποχής, ιχνηλατείται μέσα από τις λέξεις, τους ήχους και τα μάτια τεσσάρων εντελώς διαφορετικών ανθρώπων και προσωπικοτήτων. Αυτό το παρόν παίρνει σάρκα και οστά, σε έναν γραφικό πεζόδρομο κάπου στα όρια μεταξύ Μεταξουργείου και Κεραμεικού. Σε μία ζεστή θεατρική σκηνή, που δεν χρήζει ανάγκης φιοριτούρων, υπερβολικών διακόσμων και κανενός σκηνικού. Οι 4 ηθοποιοί, είναι αρκετοί με το ταλέντο τους και την αλήθεια τους, να σε κάνουν να πιστέψεις ότι δεν είσαι σε θέατρο, αλλά κάπου εκεί έξω στην πόλη, που δεν της λείπει τίποτα από «διακοσμητικής» άποψης. Μα της λείπουν οι άνθρωποι, η δικαιοσύνη, η αλήθεια, η αξιοκρατία, η διαφάνεια και η «ηθική». Το «Interview», (όπως ονομάζεται η θεατρική παράσταση) συμπυκνώνει όλα αυτά τα νοήματα με τρόπο εύπεπτο, χιουμοριστικό και αρκετά καυστικό θα έλεγα. Πίσω από κάθε αστείο, από κάθε κωμική υποκριτική προσέγγιση κρύβεται το προσωπικό τέλος, το κοινωνικό, το τέλος όλης της κοινωνίας. Διότι το αδιέξοδο της ανεργίας γεννά την απελπισία κι η απελπισία με τη σειρά της γεννά άλλα τύπου αρνητικά συναισθήματα, ανοίκειες συμπεριφορικές κι ένα άγνωστο «τέλος».

«Πουλάω το όλον μου για μία θέση εργασίας, όποια κι αν είναι αυτή». Κάπως έτσι μεταφράζεται η παράσταση, που μοιάζει με κραυγή, η οποία αναδεικνύει το γραμμικό δράμα των νέων, την ανεργία.

Ας γίνω σαφής: 4 νέοι, 4 διαφορετικοί νέοι, μία ενεργειολόγος ειρηνίστρια, ένας ανειδίκευτος εργάτης, μία «αποτυχημένη» ηθοποιός κι ένας ευγενικός επιστήμων βρίσκονται ως υποψήφιοι για την ίδια θέση εργασίας. Για μία θέση εργασίας που ούτε οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τί πραγματεύεται. Δεν τους απασχολεί εξάλλου. Ο στόχος τους είναι άλλος, να κερδίσουν τη δουλειά, με όποιο κόστος. Η επιβίωση μετρά και μόνο. Αυτός είναι ένας λόγος που δεν αντιδρούν στο ότι κρίνονται όλοι μαζί, σε μία από κοινού συνέντευξη, ξετυλίγοντας τον εαυτό τους και ντροπιάζοντας τον καμιά φορά. Η απελπισία στα μάτια τους θυμίζει την απελπισία των ημερών μας. Την απελπισία των χιλιάδων ανθρώπων που βιώνουν την ανεργία σε βαθμό εξαθλιωτικό.

Η ιλιγγιώδης αλήθεια της παράστασης, απογυμνώνει το κοινωνικό γίγνεσθαι, αποδεικνύει πως η ανεργία δεν γνωρίζει κοινωνικά στρώματα, δεν ξεχωρίζει επαγγέλματα, δεν ξεχωρίζει ανθρώπους.

Δεν πρόκειται για ένα έργο που δίνει λύσεις, αλλά σου δίνει τη δυνατότητα να δεις τόσο καθαρά την πραγματικότητα, που όσο κι αν γελάσεις (που θα γελάσεις πολύ γιατί είναι τρομερά χιουμοριστική παράσταση) θα αναγκαστείς να σκεφθείς μόνος σου ότι δεν δύναται να συνεχιστεί όλο αυτό. Πρέπει να παλέψει ο καθένας χωριστά, πριν αναγκαστούμε όλοι να πουληθούμε για μία θέση στο «άγνωστο».  Η κα «φωνή», αντικατοπτρίζει την σκληρή χειραγώγηση, που ασκείται στο κοινωνικό σύνολο, μη διαχωρίζοντας ταξικές διαφορές και επίπεδα. Μπροστά της είμαστε όλοι ίδιοι, όλοι ίσοι, όλοι ένα τίποτα.

Όσον αφορά τους ηθοποιούς, ομολογώ πως ήταν και οι 4 υπέροχοι και θετικά λειτουργικοί. Το καθήκον τους ήταν να είναι αξιοπρεπείς και να μαγέψουν. Τα κατάφεραν και τα δύο. Η γλυκιά Σοφία Καψαμπέλη, η ειρηνίστρια, καταφέρνει να κλείσει το μάτι στην ερμηνεία της, κάνοντας το να μοιάζει τρομερά εύκολο για εκείνη. Η σέξι Μαρία Ζερβού, η ηθοποιός, ερμηνεύει με ευφυΐα, δίχως υπερβολικά τερτίπια, διότι δεν τα έχει ανάγκη! Ο γοητευτικός Σωτήρης Δούβρης, ο επιστήμων της παράστασης, κάνει κάτι πολύ σημαντικό, τσαλακώνεται απέξω προς τα μέσα και αντιστρόφως. «Είναι», δεν «παίζει». Τέλος, ο ωραίος Βασίλης Τουρκομένης, ο ανειδίκευτος εργάτης, δίνει τα δικά του ρέστα μέσα από την ορθή πύκνωση της «λαϊκής» ταυτότητας. Οι ερμηνείες αγγίζουν τα όρια της οικειότητας μεταξύ θεατών και ηθοποιών. Σε κάνουν να πιστεύεις πως τους γνωρίζεις και απλώς συμμετέχεις στην δική τους πραγματικότητα.

Η χρόνωση της ατάκας είναι εξαιρετική, η αλήθεια γεμίζει το κείμενο, η υπερβολή (αν υπάρχει εν τέλει) αγγίζει το πραγματικό και το χιούμορ στέκεται απλόχερο.
Οι ηθοποιοί και το έργο ως δραματουργικό αντικείμενο βρίσκουν την άψογη σκηνοθετική ανάγνωση και προσέγγιση στον Χρήστο Θάνο και τον βοηθό του Χρίστου Παπαμιχαήλ .

Το «αν θα σας αρέσει» οδηγεί σε μονόδρομο.

Κάθε Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή το θέατρο Ανάδυση φιλοξενεί την υπέροχη παράσταση «Interview», η οποία είναι αποτέλεσμα ομαδικής συγγραφικής δουλειάς.

Μόνο μην αργήσετε, στις 9μ.μ νταν πρέπει να είστε εκεί, αλλιώς θα χάσετε τη δουλειά!!!

Θέατρο Ανάδυση
Σφακτηρίας 23,Κεραμεικός
Τιμη : Είσοδος ελεύθερη, με προαιρετική συνεισφορά.
Κρατήσεις: 6986155563

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: