«H μόνη φύλαξη που δέχομαι είναι αυτή της γνώσης»

της βάσιας αργέντη,
Χθες είδα μία ταινία”Η αίσθηση του έρωτα”.Αφορούσε μία κοινωνία που οι άνθρωποι που την συναποτελούσαν, έχαναν τα εργαλεία της συναισθηματικής τους αναγνώρισης.Ξεκινούσε με την όσφρηση,έπειτα την ακοή και φτάναμε στην πλήρη αποσύνθεση της ανθρώπινης ύπαρξης&κοινωνίας.Μεταβατικά στάδια ήταν η βουλιμία,η όποια μορφής απληστία.Κι όμως, ξεπερνώντας το σοκ κι όλα τα αρνητικά αυτά ένστικτα έβρισκαν τρόπους να συνεχίζουν να πορεύονται&έβρισκαν τρόπους ακόμα πιο ανθρώπινους να ζουν, δίνοντας την πρέπουσα σημασία σε βασικές αξίες της ζωής, όπως ο έρωτας, η αγάπη κι η αναπνοή.Μετρούσαν τη ζωή στα αγγίγματα και στα βλέμματα.Μιλούσαν με την καρδιά τους.Και πιστέψτε με η ισορροπία μεταξύ μελό και κοινωνικής σημειολογίας είναι αρκετά ευαίσθητη.Εν τέλει,έχαναν και το φως τους.Αλλά η αίσθηση της ανθρωπιάς διαφαινόταν κάθε που παρουσιαζόταν μία νέα έλλειψη λειτουργίας κάποιου αισθητηριακού οργάνου.Όντας παρατηρητής κανείς, αντιλαμβάνεται την αξία που έχει τo να αγγίζεις,να μυρίζεις, το να κοιτάς τον άνθρωπο σου,ντο α βλέπεις πρόσωπα χαμογελαστά,το να ακούς τη φωνή των φίλων σου, τα γέλια του κόσμου, την καλημέρα του γείτονα σου ακόμα και το κλάμα σου!
Εκεί συνειδητοποιείς πως εμάς τους Ανθρώπους, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής και θρησκευτικής ταυτότητας δεν μας χωρίζεις επί της ουσίας τίποτα.Αντιθέτως μας ενώνουν οι βασικές αξίες της ζωής, που τις θεωρούμε δεδομένες και τις προσπερνάμε πάντα.Αν λοιπόν, είχαμε αντιληφθεί τη σημαντικότητα όσων έχουμε, ίσως σήμερα να μην φτάναμε να είχαμε αγωνία για το ποιος θα μας κυβερνήσει, ίσως να μην είχαμε τοποθετήσει σε -περίπου-20 θέσεις ανθρώπους που μισούν τον άνθρωπο που δεν είναι Έλληνας,ίσως να ειχαμε το σθένος βλέποντας να διατάζει ένας αρχηγός κόμματος να σηκωθούμε όρθιοι να φεύγαμε και να μην επιστρέφαμε πίσω,ίσως να μην ψάχναμε σωτηρία στην αυτομολία,ίσως να μην είχαμε κρυψίβουλους πολιτικούς που έδιναν αξία στο χρήμα, στην καρέκλα, ίσως να είχαμε έναν κόσμο Άναρχο, βασιζόμενο στην αλληλεγγύη, την ανθρωπιά και το σεβασμό που δεν θα μας τον επέβαλλε κανένας πο%στης νόμος/πολιτικός(βλ.Μιχαλολιάκο) γιατί θα είχαμε να μας το “επιβάλλει” η συνείδηση μας που θα χτιζόταν μέσα από την παιδεία.

Η μόνη φύλαξη που δέχομαι είναι αυτή: της γνώσης.

Η νοοτροπία του “έμαθα κάτι” και τώρα τα ξέρω όλα,η διάθεση του γιατί όχι κι εγώ;, η γενικότερη μη ανθρώπινη από τη φύση μας στάση υπό άλλες συνθήκες δεν θα υφίσταντο. Μία τέτοια κοινωνία ονειρεύομαι.Που θα ψηφίζω με τους συνανθρώπους μου για να παίρνουμε σωστές αποφάσεις κι όχι για να βάζουμε νέους φύλακες πάνω από το κεφάλι μας. Τυράννους έχουμε πλέον τις τύψεις και τις ενοχές μας , ίσως και τα χρόνια που αφήσαμε να πάνε χαμένα, όχι στη διαιώνιση αυτής της τυραννίας.Θέλω να με αντιπροσωπεύουν, όχι να με διοικούν.Απέχουν παρασάγγας αυτά τα δύο!”Η αίσθηση του έρωτα” λοιπόν όπως προείπα, με έβαλε να νιώσω σίγουρη για την επιλογή μου.Ναι αυτή την κοινωνία θέλω της αναρχίας με την παραπάνω έννοια.Ουτοπικό;Όχι αδύνατο.Κι ως γνωστόν, το εφικτό που το παλεύεις σε προωθεί, σε κάνει να περπατάς μπροστά.Το στεγανό σε οπισθοδρομεί ή σε αφήνει στάσιμο στη μέση του βάλτου!Τώρα εσύ αποφάσισε τι θες.Να περπατήσεις μπροστά ή να πας πίσω;!Το κλουβί το χεις αλλά εσύ έχεις πλέον και το κλειδί!
~Food for thought!~
Από μένα για σας με αγάπη!
β.α
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: