Ένα σύνδρομο-μάστιγα!

Το σύνδρομο του Θεατή
Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ), έγραφε ένα ποίημα, όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου.
Το συγκεκριμένο ποίημα είναι ένα  απόσπασμα από γραπτό του Γερμανού αντιφρονούντος , στο οποίο σχολιάζει τη στάση της «σιωπηλής πλειοψηφίας» την εποχή του Γ’ Ράιχ.
Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoller:

«Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι’ αυτό δεν μίλησα.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς, να μιλήσει για κανέναν.»
Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, για όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας:

«Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει.»
Και συμπληρώνω:
Σήμερα ήμουν στο Ίκα. Ακουσα 2-3 50αρηδες να λένε τα εξής: «θα μας πάρουν το κεφάλι και μετά αναγκαστικά θα βγούμε στους δρόμους με τα όπλα».
Κι εγώ αναρωτιέμαι…: γιατί πρέπει να μου πάρουν ότι έχω και δεν έχω για να αντιδράσω;Δεν οφείλω να δράσω, να διεκδικήσω ότι μου ανήκει προτού μου το «αρπάξουν»;;;
Food for thought!!!!
Φιλικά,
β.α
Advertisements
Comments
One Response to “Ένα σύνδρομο-μάστιγα!”
  1. Ο/Η Thanos λέει:

    Αγαπητη μου,
    Δε μπορω παρα να συμφωνσω με οσα γραφεις αλλα το θεμα δεν ειναι αυτο μονο. Εχω διαβασει ενα σωρο μελετες που ειχαν γινει για εκεινη την εποχη ακριβως μετα τον Β παγκοσμιο. Ο Αρθουρ Μιλγκραμ ειχε κανει ενα αρκετα μεγαλοφυες πειραμα το οποιο θα μπορουσα να αναφερω διεξοδικα αλλα λογω χωρου δεν θα το κανω, Το πειραμα αφορουσε το κατα ποσο οι ανθρωποι που δρουσαν τοτε, ηταν πραγματικα φασιστες οι απλα ηλιθιοι και το σε μεγαλυτερο ευρος μεχρι που μπορει να φτασει η υπακοη μιας μεγαλης ομαδας (ανθρωπων) απεναντι στην αυθεντεια. Τα συμπερασματα ηταν τραγικα. Ολοι μα ολοι ανεξαρτητα απο το αν ειχαν καποιο επιπεδο μορφωσης ακολουθησαν τυφλα οσα τους ελεγε ασχετα αν ηξεραν οτι μπορει η πραξη τους να επιφερει μεχρι και τον θανατο σε καποιον,
    Επετρεψε μου τωρα να κανω κι εγω εναν παραλληλισμο με το σημερα. Οι Κυβερνησεις του παρελθοντος αλλα και του παροντος εχουν αναλαβει σημερα τον ρολο της αφθεντειας και προσπαθουν να μας πεισουν οτι δεν υπαρχει αλλη διεξοδος εξω απο αυτα τα καταπτιστα μετρα που περνανε τον τελευταιο καιρο. Αρκετοι τους εχουν πιστεψει. Ετσι κινηγοντας το καροτο μη βλεπωντας το μαστιγωμα που ερχεται ψαχνουν τον φταιχτη αλλου. Πριν λιγο καιρο τον εψαχναν στον εαυτο τους με αποτελεσμα να μην κανουν τιποτα για να το αλλαξουν. Τωρα το ο αντιπαλος τους εχει γινει ο δυπλανος τους. Αυτος με τον οποιο καπωτε συνευρισκοντουσαν μαζι τους και λεγανε σχεδον τα ιδια πραγματα καθε φορα εχωντας πεσει σε μαυρη καταθλιψαρα απο ολα οσαν ειχαν γινει. Τωρα ο αδερφος, ο φιλος, ο ανθρωπος απο το απεντνατι μπαλκονι που ειχε κι αυτος οικογενεια και παιδια, πλεον εχει γινει κατοπιν ριττης εμμεσης εντολης απο την αυθεντεια ο νεος τους αντιπαλος επειδη οχι θα παρει αυξηση αλλα επειδη εχει δουλεια και εκεινοι οχι, κ.λ.π Τελικα αυτο που ηθελαν να πετυχουν το εχουν πετυχει ολες αυτες οι αυθεντειες. Να βλεπει ο κοσμος αστεγο στην πλατεια και ουσιαστικα να μην τον βλεπει, φοβουμενος οτι ειναι ενα μοιασμα. Η φοβουμενος οτι μπορει και ο ιδιος να καταλληξει ετσι αν κατσει να νοιωσει εστω και λιγο ασχημα γι αυτον, γιατι πρεπει να σωσει την οικογενεια του,
    Στα γραναζια μιας μηχανης η οποια κατασκευαζει λογιστικα χρεη εχουμε πεσει και αυτο που εχουμε ξεχασει ειναι το τι πραγματικα ειμαστε και γιατι κανουμε οσα κανουμε. Εχουμε ξεχασει να ειμαστε ανθρωποι, εχουμε απαρνηθει πανανθρωπινες αξιες, το μονο που μας σωζει ειναι να το κανουμε βιωμα μας. Το συλλογικο ασυνειδητο εχει μπερδευτει. Μα εμεις πρεπει και μπορουμε να το κατευθυνουμε σωστα. Αντι να καθομαστε και να στρεφουμε την οργη και για την καταντια μας στον δυπλα μας ας δημιουργησουμε μαζι του με οποιο κοστος ενα καλλυτερο αυριο για αυτους που θα ερθουν. Το συνταγμα μας, μας το γκρεμισε η Τροικα. Ειχαμε την ευκαρια τοτε να το φτιαξουμε οπως εμεις θελαμε. Ειχαμε την ευκαρια να το γεμισουμε με ολα οσα ενας νομοθετης δεν εχει γραψει γιατι θεωρησε οτι εννωουνται. Δε γραφει για αγαπη και σεβασμο στον δυπλανο μας και σε αυτο που μας περιβαλλει. Δε γραφει για παρα πολλα. Μπορουμε ακομα να το κανουμε. Ακομα και τωρα που νομιζουμε οτι εχουμε χασει τη μαχη. Αρκει επιτελους να καταλαβουμε οτι αυτο που νιωθουμε δεν ειναι τιποτα παραπερα απο φοβος για το καινουργιο, για το διαφορετικο. Τοσα χρονια βλεπαμε μονο σκοταδι Ας δουμε επιτελους το φως. Ας κοιταξουμε ψυλα και μπροστα και ολα θα πανε καλυτερα. Συγγνωμη για το μεγεθος της απαντησης.
    Τιποτα δε χαθηκε ακομα. Φιλικα και αγωνιστικα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: