» Οι ζωές μας πνέουν τα λοίσθια

Όπως και σε προηγούμενα άρθρα έτσι και σ αυτό θα τονίσω πως δεν είμαι πολιτικός, ούτε δημοσιογράφος ούτε κανένας αυριανός ρήτορας με μεγαλεπήβολα οράματα και στόχους, αλλά ένας άνθρωπος, όπως όλοι , που με περίσσια οργή και αγωνία παρατηρώ τα τεκτονομένα και προσπαθώ να δράσω…ή καλύτερα να αντιδράσω.
Λυπάμαι, αλλά τελικά δεν φταίει ούτε η Πανσέληνος που βρέθηκε στο Σκορπιό, ούτε ο ανάδρομος Ερμής για την σημερινή μας στροφή προς την ποιότητα. Ναι, ναι ποιότητα. Διότι ο Ελληνάρας θέλει και η καταστροφή του να είναι ποιοτική. Δεν του αρέσουν τα μισά πράγματα. Ή καταστρεφόμαστε ή όχι, οι μισοδουλειές δεν είναι το ατού του.
Βέβαια αν συλλογιστούμε πως ότι συμβαίνει ενέχεται σε μια σφαίρα φανταστικής απεικόνισης, τότε δεν θα πρέπει να αναρωτιόμαστε για τίποτε μιας και τα πάντα είναι εφικτά σ αυτά τα επίπεδα.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα έχει ήδη «πτωχεύσει», ενώ αρκετοί κατακρίνουν, θεωρούν ένοχους καλύτερα για την πιθανή «χρεοκοπία», τις κυβερνήσεις μας. Κάποιοι άλλοι, μεταξύ των οποίων και οι κυβερνώντες, ενοχοποιούν την «προδιάθεση» των ελευθέρων επαγγελματιών, καθώς επίσης των μικρομεσαίων κυρίως επιχειρήσεων μας στη φοροδιαφυγή.
Δυστυχώς, ελάχιστοι «ενοχοποιούν» τη συνεχώς διευρυνόμενη επέκταση και τη «στρατηγική» φοροαποφυγή κάποιων ελληνικών και διεθνών πολυεθνικών, τη «δυσλειτουργία» της δημόσιας διοίκησης, η οποία κάποτε κυβερνάει αυθαίρετα, «ερήμην» δηλαδή των εκάστοτε πολιτικών, καθώς επίσης τη συνεχή «εκποίηση» των κερδοφόρων, κρατικών ή ιδιωτικών, επιχειρήσεων μας.

Ο ρόλος του κράτους ποιος είναι ;

Το Κράτος θα έπρεπε να είναι εδώ και να εκπροσωπεί, να διασφαλίζει και να διαφυλάττει τα μόνιμα και πάγια συμφέροντα της κοινωνίας μας και ΟΧΙ τα καλά και συμφέροντα ενός εκάστου εξ ημών ή των ολίγων και ισχυρών.
Αυτό που βλέπω, λοιπόν, είναι τους μισθούς να πέφτουν και τα προϊόντα να ακριβαίνουν. Μία λιτότητα που υπαινισσόντουσαν κάποτε για να μπούμε στην Ευρώπη, για να μπούμε στην ΟΝΕ ύστερα , για να μην μπούμε σε επιτήρηση αργότερα και για να ξεπεράσουμε την κρίση τώρα.
Ο τρόπος με τον οποίο μας συμπεριφέρονται-για να μην μπω χειρίζονται -μας καθιστά επιεικώς ηλίθιους.
Η «τρόικα» ζητάει μέτρα τόνωσης της ανταγωνιστικότητας όπως μας πληροφορεί ο Γιωργάκης. Δηλαδή: αναστολή των συμβάσεων εργασίας, αύξηση ορίων απολύσεων, νέες περικοπές σε δώρα και επιδόματα κ.ο.κ.
Επιτέλους, συνειδητοποιεί κανείς πως ο φασισμός και ο πόλεμος καιροφυλακτούν…; Δεν υπάρχουν πια λύσεις, όταν βρίσκεσαι στο χείλος του γκρεμού και αυτή θα είναι η τελευταία κίνηση του καπιταλισμού για να σώσει το τομάρι του…
Θυμηθείτε πως η κρίση του 29 έφερε και τα δυο…και το φασισμό και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο…
Κι εγώ αναρωτιέμαι: είναι υπόχρεη ”χριστιανικά” η ανθρωπότητα να περάσει τα βάσανα της για να βρει την ”λύτρωση” της?? η θα μπορούσε να το αποφύγει…?? Δύναται κανείς να μου απαντήσει;
Δυστυχώς η «προστασία μας» είναι χωρισμένη σε 4ετιες μπλε και πράσινες και με βεβαιότητα δηλώνω πως αυτό δεν θα αλλάξει μιας και « οι καπιταλιστές θα σου πουλήσουν το σκοινί για να τους κρεμάσεις» (Λένιν). Κι αν ποτέ η εξουσία πάει να αλλάξει χέρια θα χυθεί και αίμα. Βλέπετε πάντα θα υπάρχουν εκείνοι που θα έχουν αναπτύξει σχέση εξάρτησης από τις αλυσίδες τους, τόσο μεγάλη που θα είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν για να διατηρηθεί ο “ντίλερ” της αλυσίδας στην εξουσία. Μακάρι τα πράγματα να ήταν απλούστερα. Όμως η έννοια της επανάστασης είναι η βία του επαναστάτη, που τον λυτρώνει από την βία που του ασκούσαν τόσο καιρό.
Κάπου εδώ λοιπόν, , θα επιθυμούσα να σκεφτεί ο καθής μονάχος του πόσο σημαντικό είναι να ξεφύγουμε λίγο από τον «μικροαστισμό» της έτοιμης τροφής και του εγκλεισμού σ ένα πλέγμα συγκεκριμένης και (διαιωνίζουσας) συμπεριφορικής πολιτικής, να ξυπνήσουμε επιτέλους. Το μόνο που μας σώζει πια είναι η «επανάσταση» και όχι επί του καναπέως. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε, φύσει και νόμω, ίσοι ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είμαστε. Δεν μπορούν να μας φράζουν το έχει μας. Είναι συνταγματικό μας δικαίωμα να πολεμάμε για την πραγμάτωση των «αναγκών» μας.
Εμείς τους ανεβάσαμε, μονάχα εμείς μπορούμε να τους ρημάξουμε όπως μας ρημάζουν εκείνοι τις ζωές. Ας ξεσκεπάσουμε τους φαύλους και τους λωποδύτες που τόσα χρόνια μας τρώνε ότι έχουμε και δεν έχουμε.
Εδώ κηδεύουμε μισθούς, αξιοπρέπειες , παρόν και μέλλον και ο θαυμαστός μας πρωθυπουργός δηλώνει : « όποιος έχει πρόβλημα να απευθύνει τα παράπονα του στο Δ.Ν.Τ στην ΕΚΤ και στην Κομισιόν. Αυτό είναι το κράτος μας.
Ο Ρότζερ Μπέικον είχε πει: «Το κράτος, σαν μια μεγάλη μηχανή, κινείται πολύ αργά.» Στη δική μας περίπτωση δεν κινείται καν μα και όταν αποφασίσει να κινηθεί οπισθοδρομεί και εμείς είμαστε εκεί απλοί θεατές… σιωπούμε……..και ώς γνωστόν : «O σιωπών δοκεί συναινείν».

Θα κλείσω αυτό το «αρθράκι» -που δεν είναι τίποτε άλλο από σκόρπιες σκέψεις που μου τριβελίζουν το μυαλό – με μία δήλωση του Σίλλερ. Δεν χρειάζεται θαρρώ επεξηγήσεις, ούτε συνοδευτικά σχόλια, από μόνο του αγγίζει όποιον έχει συνείδηση.

«Καταραμένε Έλληνα, Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και να στρέψω τη ψυχή μου, μπροστά μου σε βρίσκω. Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο, αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου, πρώτος κι αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ, μαθηματικά, φιλοσοφία, ιατρική, κορυφαίος και ανυπέρβλητος. Για δημοκρατία διψώ, ισονομία και ισοπαλία, εσύ μπροστά μου, ασυναγώνιστος κι ανεπισκίαστος. Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη γνώση. Γιατί να σ’ αγγίξω; Για να αισθανθώ πόσο μικρός είμαι, ασήμαντος, μηδαμινός; Γιατί δεν μ’ αφήνεις στη δυστυχία μου και στην ανεμελιά μου;»

***Εν κατακλείδι (κάτι που υποστήριξα και στα Δεκεμβριανά): Το μέλλον μας ψυχορραγεί και ακόμα δεν έχει γεννηθεί.
Ο δρόμος που χαράξαΜΕ ενταφιάζει το αύριο μας.
Ας εναντιωθούμε, ας αντιδράσουμε, ας διεκδικήσουμε ό,τι δικαιωματικά είναι δικό μας.


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: