Τσάρλι Τσάπλιν: «Το παιδί-δικτάτορας, που είπε λίγα αλλά εννόησε πολλά, σε Καιρούς Μοντέρνους »…..

Είμαστε πολλοί εκείνοι που γράφουμε, γράφουμε, γράφουμε δίχως τελειωμό και δίχως κάποια ιδιαίτερη αξίωση πέραν της προσωπικής ανάγκης για εξωτερίκευση πνιγμένων σκέψεων και κατατρεγμένων συναισθημάτων. Βέβαια στο σωρό των εσωτερικών μας αναγκών βρίσκεται στριμωγμένη η ανάγκη αφύπνισης της μάζας και «γέννησης» εσωτερικού κινήτρου για έναν καλύτερο έσω και έξω κόσμο. Μέσα απ’ όλο αυτό αισθάνθηκα πως ίσως ωφελήσει (κι εμένα) να μελετήσω σπουδαίες προσωπικότητες και να γράψω 5 αράδες για κάθε μία απ’ αυτές. Έτσι όπως πηγάζει από μέσα μου. Δίχως επιστημονικότατες και διαθέσεις για εξωραϊσμούς. Απλά και απαλά να «αγγίξω» έστω κι ένα χιλιοστό από τη σημαντικότητα τους, αν και αυτό φαντάζει ανέφικτο. Υπάρχει η πιθανότητα εκεί έξω κάποιος να το βρει ενδιαφέρον και να αφιερώσει χρόνο για κάτι που ξεπερνά τα προσωπικά του καθημερινά προβλήματα οικονομικής-οικογενειακής-σχεσιακής φύσεως.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν….

“Μαγκούρα. Φαρδύ παντελόνι. Λευκό πουκάμισο. Μαύρο σακάκι. Τρύπια παπούτσια. Στενό καπέλο. Βάδισμα πιγκουΐνου. Κοντό μουστάκι.”

Αυτή η λακωνική περιγραφή σας θυμίζει κάτι; Είμαι σίγουρη πως δεν χρειάζεται να αντιστοιχήσω την περιγραφή με ένα όνομα μιας και ανήκει σε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα.

Η πιο εμβληματική παρουσία , τραγική-κωμική και σπουδαία μαζί ήταν εκείνη του Σερ Τσάρλ Σπένσερ Τσάπλιν – του νεότερου.

Aς ανατρέξουμε κάποια –πολλά- χρόνια πριν…

Η φτωχή γειτονιά του Walworth στο Λονδίνο υποδέχτηκε στις 16 Απριλίου του 1889 τον ερχομό του «διεγερτικού όλων των αισθήσεων και των συναισθημάτων» , που ακούει στο όνομα Τσάρλι-όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν.

Ο Τσάρλι ήταν γόνος καλλιτεχνών και αυτό καθιστούσε αδύνατο να μην διέπεται από κάποιο τάλαντο ή  να μην ερωτευθεί κάποια μορφή τέχνης με ασίγαστο πάθος.
Τα παιδικά του χρόνια ήταν χαλεπά, μιας και οι αρρώστιες , οι ψυχικές μεταπτώσεις, ο χωρισμός, το ορφανοτροφείο, ο αλκοολισμός  ήταν λίγα από τα στοιχεία που συνθέτουν το πλαίσιο στο οποίο μεγάλωνε και αναπτυσσόταν ο Τσάρλι Τσάπλιν.

Αν και τα χρόνια περνούσαν δύσκολα και φτωχικά αν και οι οδυνηρές μνήμες ταλαιπωρούσαν την ψυχή και το νου του, η υπερκινητική του διαύγεια δεν τον εγκατέλειψε αλλά αντιθέτως τον ταξίδεψε στα 26 του χρόνια στην ήπειρο του Δυτικού ημισφαιρίου, την Αμερική.

Εκεί, η προσωπική καταξίωση δεν άργησε να έρθει και η καλλιτεχνική του δεινότητα άρχισε να ξεδιπλώνεται με ρυθμούς ταχύτατους. Τα συμβόλαια έρχονταν το ένα πίσω από το άλλο και ο Τσάρλι είχε γίνει πια η εμβληματική φιγούρα του βωβού κινηματογράφου, ο δικός μας “Σαρλώ”.

Τα γεμάτα φροντίδα εκφραστικά του μέσα, η ιδιαίτερη επιμέλεια στις λεπτομέρειες και η θεατρικότητα του εκτόξευσαν τον υποκριτικό του δυναμισμό.

Βέβαια, τα ταλέντα του δεν αρκέστηκαν στο να κατακτήσουν το «υποκριτικό οικοδόμημα» αλλά εξαπλώθηκαν  στη σκηνοθεσία, στη “σεναριογραφία”, στη σύνθεση και στη μουσική. Τα κατάφερε κι εκεί εξίσου μοναδικά.

««Υπάρχουν μονάχα δύο σκηνοθέτες στον κόσμο. Και ο άλλος είναι ο Τσάρλι Τσάπλιν» έλεγε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ

Τα αριστουργήματα που μας «κατέθεσε» έχουν αξία διαχρονική και η λάμψη του διαπερνούσε “κυταρρατοδώς” κάθε του δημιουργία.

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του αλλά ένα από τα σπουδαιότερα όλων των εποχών είναι οι Μοντέρνοι Καιροί (1936). Μια ταινία βασισμένη στην παράνοια της βιομηχανικής εποχής και στον ανθρωπισμό. Το σουρεάλ και ο σπαραγμός ενυπάρχουν σε αυτό το μοναδικό κινηματογραφικό αποτέλεσμα.

Ήταν φανερό, πως αυτή η πολυσχιδής προσωπικότητα σε συνδυασμό με την οξυδέρκεια του είχε έρθει για να ντύσει με ομορφιά και ουσία τον κόσμο.

Ήταν ασυμβίβαστος , οραματιστής μα πάνω απ’όλα ο απλός άνθρωπος που ο καθής από μας έχει βρει πτυχές του εαυτού του , της βαθύτερης σκέψης και συναίσθησης του  να αντικατοπτρίζονται στις βωβές αλλά γεμάτες λόγο κινήσεις και εκφράσεις του Τσάρλι.
Μια προσωπικότητα γοητευτική, ελκυστική, δυνατή γεμάτη εκπλήξεις. Δεν φοβήθηκε να τα βάλει ακόμα και με τον-ίσως-σκληρότερο δικτάτορα όλων των εποχών, τον Χίτλερ. Δεν έκανε εκπτώσεις στα (αριστερά) πολιτικά του φρονήματα και αυτό του στοίχησε την επιστροφή του στην Αμερική και τον κατέστησε μόνιμο κάτοικο της Ευρώπης μέχρι τη στερνή του ώρα-στα 1977.

Αλήθεια όμως, ποιος είναι εκείνος που δεν νοσταλγεί βλέποντας σε ασπρόμαυρο φόντο αυτή την τραγική φιγούρα; Ποιος είναι εκείνος που δεν έχει χαμογελάσει με πόνο, δεν έχει γελάσει από καρδιάς αντικρίζοντας τον μεγαλύτερο κωμικό;

Ο Τσάρλι Τσάπλιν κατάφερε να μας αποδείξει πως η σιωπή λέγει περισσότερα από τις ακατάπαυστες πολυλογίες των καιρών.

Θα κλείσω….απλά..τραγουδώντας παρέα με την Τάνια Τσανακλίδου:

Τσάρλυ Τσάπλιν, έλα στο όνειρό μας να γελάσουμε,
Τσάρλυ Τσάπλιν, απόψε ό, τι δούμε, ό, τι προφτάσουμε,
Τσάρλυ Τσάπλιν, το όνειρο βουβό σαν τις ταινίες σου,
Τσάρλυ Τσάπλιν, ας ζήσουμε ξανά τις ιστορίες σου,
Τσάρλυ Τσάπλιν, Τσάρλυ Τσάπλιν

(Τα έργα του ήταν: Ο μετανάστης (1917),Το Χαμίνι (The Kid), 1921,Μια Γυναίκα από το Παρίσι (A Woman of Paris), 1923,Ο Χρυσοθήρας (The Gold Rush), 1925,Το Τσίρκο (The Circus), 1928, Τα Φώτα της Πόλης (City Lights), 1931, Μοντέρνοι Καιροί (Modern Times), 1936, Ο μεγάλος Δικτάτωρ (The Great Dictator), 1940, Ο κύριος Βερντού (Monsieur Verdoux), 1947, Τα Φώτα της Ράμπας (Limelight), 1952, Ένας βασιλιάς στη Νέα Υόρκη (A King in New York), 1957. )

About these ads
Comments
4 Responses to “Τσάρλι Τσάπλιν: «Το παιδί-δικτάτορας, που είπε λίγα αλλά εννόησε πολλά, σε Καιρούς Μοντέρνους »…..”
  1. Ο/Η Elpidaki λέει:

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, μπορεσα να καταλαβω οτι ο συναισθηματικος μου πονος και η θλιψη απλως με προειδοποιουσαν να μη ζω κοντρα στην αληθεια μου.
    Σημερα ξερω οτι αυτο το λεμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, καταλαβα σε ποση δυσκολη θεση ερχοταν καποιος με το να του επιβαλλω τις επιθυμιες μου, παροτι ηξερα οτι ουτε ηταν καταλληλη η στιγμη ουτε ο ανθρωπος ηταν ετοιμος, ακομα κι αν αυτος ο ανθρωπος ημουν εγω. Σημερα ξερω οτι αυτο το λεμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, επαψα να λαχταρω για μια αλλη ζωη και μπορεσα να δω οτι τα παντα γυρω μου με προκαλουσαν να μεγαλωσω. Σημερα ξερω οτι αυτο το λεμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, καταλαβα οτι βρισκομαι παντα και σε ολες τις περιστασεις την καταλληλη στιγμη και στο σωστο μερος και οτι ολα οσα γινονται ειναι σωστα. Απο τοτε καταφερα να γαληνεψω. Σημερα ξερω οτι αυτο το λεμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, επαψα να στερουμαι τον ελευθερο μου χρονο και σταματησα να κανω μεγαλοπνοα σχεδια για το μελλον. Σημερα κανω μονο ο,τι με ευχαριστει και με γεμιζει χαρα, ο,τι αγαπω και κανει την καρδια μου να γελα, με τον δικο μου τροπο και στους δικους μου ρυθμους. Σημερα ξερω οτι αυτο το λεμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, απελευθερωθηκα απ’ο,τι δεν ηταν υγιες για μενα. Απο φαγητα, ατομα, πραγματα, καταστασεις και απ’ο,τι με τραβουσε συνεχως μακρυα απ’τον ιδιο μου τον εαυτο. Στην αρχη το ονομαζα “υγιη εγωισμο”. Αλλα σημερα ξερω οτι ειναι ΑΥΤΑΓΑΠΗ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, επαψα να θελω να εχω παντα δικιο. Ετσι εσφαλλα πολυ λιγοτερο. Σημερα καταλαβα οτι αυτο το λεμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, αρνηθηκα να συνεχισω να ζω στο παρελθον και να ανησυχω για το μελλον μου. Τωρα ζω περισσοτερο τη στιγμη οπου ΟΛΑ συμβαινουν. Ετσι σημερα ζω την καθε μερα και αυτο το λεω ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.

    Οταν αρχισα ν’αγαπω τον εαυτο μου πραγματικα, τοτε συνειδητοποιησα οτι η σκεψη μου μπορει να με κανει μιζερο και αρρωστο. Οταν ομως επικαλεστηκα τις δυναμεις της καρδιας μου, η λογικη απεκτησε εναν πολυτιμο συντροφο. Αυτη τη σχεση την ονομαζω σημερα ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

    Δεν υπαρχει πια λογος να φοβομαστε τις αντιπαραθεσεις,τις συγκρουσεις και τα προβληματα με τον εαυτο μας και τους αλλους, γιατι καμια φορα και τα αστρα εκρηγνυνται και δημιουργουνται νεοι γαλαξιες. Σημερα ξερω ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ !

    Τσαρλι Τσαπλιν
    Σκηνοθετης, ηθοποιος, κωμικος και συνθετης
    (Στα εβδομηκοστα του γενεθλια στις 16 Απριλιου 1959)
    *16/4/1889-Λονδινο~25/12/1977-Βεβέ, Ελβετια…

  2. Ο/Η Elpidaki λέει:

    Βασια σ’ευχαριστουμε γι’αυτο το εξαιρετικο αρθρο που εγραψες και μας εδωσες την ευκαιρια να μαθουμε κι αλλα πολλα γι’αυτην την τοσο σπουδαια προσωπικοτητα…

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 39 other followers

%d bloggers like this: